Uczenie się w pracy

O rozwoju koncepcji uczenia organizacyjnego i uczenia się w miejscu pracy stało się wyraźnie głośniej wraz z wydaniem w 2006 roku sławnej i klasycznej już dzisiaj książki Petera Senge’a „Piąta dyscyplina”. Już wtedy, na początku XXI wieku, było jasne, że zmiany w rzeczywistości gospodarczej wskazywały wówczas na konieczną i głęboką reformę tego, w jaki sposób organizacje powinny podchodzić do kwestii rozwoju pracowników przy uwzględnieniu szybkich zmian otoczenia, które obecnie określamy akronimem VUCA.

Szczególnym momentem dla wielu organizacji pod tym względem okazał się rok 2008, w którym wpływ globalnego kryzysu przyspieszał i tak już zachodzące poważne zmiany w zakresie działania organizacji.

Od tego krytycznego roku coraz większa ich liczba musiała stawiać sobie ważne pytania dotyczące tego:

  • W jakim zakresie wzrastające niepewność, nieprzewidywalność oraz złożoność rynku będą wpływać na działania organizacji.
  • Jeżeli wpłyną, to w jaki sposób radzić sobie z tak burzliwymi zmianami.
  • W jaki sposób przygotowywać i uczyć pracowników, umożliwiając im sprawne i efektywne działania w niepewnych warunkach.

Dynamizujący się silnie rynek coraz bardziej wymaga zarówno uczenia się nowych kompetencji, jak i zmiany w zakresie tego, w jaki sposób efektywnie przenosić je z sali szkoleniowej do efektywnego wykonywania swojej pracy.

Dowiedz się więcej: